شادترین مردم جهان در گذشته
شادترین مردم جهان در گذشته
نیاکان ما ، ایرانیان باستان ، به گواهی تاریخ ، از شادترین ملت های جهان بوده اند . آنان
روزهای بسیاری از سال را به برگزاری جشن می پرداختند . در آیین مزدیسنا اندوه،
گناه بزرگی به شمار می رفت که حتی گریه بسیار در فراق عزیزان نیز چونان سیلی است
که مانع از عروج روان می شود . دراین آیین دنیا همان قدر عزیز است که ثواب روز واپسین .
زرتشتی مومن کسی است که نسبت به رفاه دنیا بی تفاوت نباشد و بکوشد تا دنیا را
برای خود و اطرافیانش نیکو سازد و در دنیا شادی و نشاط را به دیگران نثار کند تا پاداش روز
واپسین را از آن خود سازد .
ایرانیان باستان برای آنکه در امر زدودن غصه از روح و جان خود توفیق یابند در طول سال
جشن هایی را ترتیب می دادند ، که این جشن در اوقات خاص برگزار می شد . این جشن
ها بیشتر جنبه ی قومی و ملی داشت و در سطح ملی برگزار می شد و طی آداب خاصی
در این جشن ها که بعضا مذهبی بوده اند در حرکاتی نمادین تعلیماتی در خصوص مذهب
و ملیت به کودکان داده می شده است .
آداب برگزاری آیین ها ، آداب ریشه داری بوده است که هر یک برخاسته از اعتقادی عمیق و
باوری ملی – مذهبی بوده است . این جشن ها به سه دسته تقسیم می شود :
1- جشن های ماهیانه
2- جشن های فصلی
3- متفرقه
و توضیحی خلاصه در مورد جشن های ماهیانه :
سال آنها مانند ما 12 ماه داشته به نام های :
فروردین – اَردی بهشت – خورداد – تیر – امرداد – شهریور – مهر – آبان – آذر – دی –
وهمن ( بهمن ) – اسفند
و هر ماه سی روز داشت که به ترتیب به نام های زیر نامیده می شد:
اورمزد – وهمن – اردی بهشت – شهریور – سفندارمزد – خورداد – امرداد – دیبادر – آذر –
آبان – خیر – ماه – تیر – گوش – دیبمهر – مهر – سروش – رشن – فروردین – ورهرام – رام –
باد – دیبدین – دین – ارد – اشتاد – آسمان – زامیاد – مانند ستد – انارام
در پایان اسفند پنج روز به نام پنجه وه یا پنجه بزرگ می افزودند که سیصد و پنج روز کامل
شود و برای شمار آوردن ساعات اضافی زمانی ، هر چهار سال یکبار یک روز به ایام پنج
گانه می افزودند .
در برگزاری جشن ها رسم بر این بود که هرگاه نام ماه و روز مطابق نام گذاری با هم برابر
بود آن روز را جشن می گرفتند .
مثلا در روز فروردین در ماه فروردین یعنی نوزدهمین روز از ماه جشن فروردینگاه برگزار
می شد و در روز اردی بهشت یعنی روز سوم ماه اردی بهشت جشن اردیبهشتگان برگزار
می شد به این ترتیب 12 جشن ماهیانه با آداب خاص خود برگزار می شد .
با عرض سلام و خسته نباشید، وبلاگی که پیش روی شماست، با هدف اگاهی رسانی به دانش آموزان و اولیای آن ها و نیز تبادل نظر با همکاران ارجمند جهت پیشبرد روزافزون آموزش و پرورش نونهالان میهنمان، راه اندازی شد. امید است از راهنمایی های شما عزیزان بهره مند شویم.متشکرم. محمدخویی