به نام خدا

شادترین مردم جهان در گذشته

نیاکان ما ، ایرانیان باستان ، به گواهی تاریخ ، از شادترین ملت های جهان بوده اند . آنان

روزهای بسیاری از سال را به برگزاری جشن می پرداختند .  در آیین مزدیسنا اندوه،

گناه بزرگی به شمار می رفت که حتی گریه بسیار در فراق عزیزان نیز چونان سیلی است

که مانع از عروج روان می شود . دراین آیین دنیا همان قدر عزیز است که ثواب روز واپسین .

 زرتشتی مومن کسی است که نسبت به رفاه دنیا بی تفاوت نباشد و بکوشد تا دنیا را

برای خود و اطرافیانش نیکو سازد و در دنیا شادی و نشاط را به دیگران نثار کند تا پاداش روز

واپسین را از آن خود سازد .

 ایرانیان باستان برای آنکه در امر زدودن غصه از روح و جان خود توفیق یابند در طول سال

جشن هایی را ترتیب می دادند ، که این جشن در اوقات خاص برگزار می شد . این جشن

ها بیشتر جنبه ی قومی و ملی داشت و در سطح ملی برگزار می شد و طی آداب خاصی

در این جشن ها که بعضا مذهبی بوده اند در حرکاتی نمادین تعلیماتی در خصوص مذهب

و ملیت به کودکان داده می شده است .

آداب برگزاری آیین ها ، آداب ریشه داری بوده است که هر یک برخاسته از اعتقادی عمیق و

باوری ملی – مذهبی بوده است . این جشن ها به سه دسته تقسیم می شود :

1- جشن های ماهیانه

2- جشن های فصلی

3- متفرقه

و توضیحی خلاصه در مورد جشن های ماهیانه :

سال آنها مانند ما 12 ماه داشته به نام های :

فروردین – اَردی بهشت – خورداد – تیر – امرداد – شهریور – مهر – آبان – آذر – دی –

وهمن ( بهمن ) – اسفند 

و هر ماه سی روز داشت که به ترتیب به نام های زیر نامیده می شد:

 اورمزد – وهمن – اردی بهشت – شهریور – سفندارمزد – خورداد – امرداد – دیبادر – آذر –

آبان – خیر – ماه – تیر – گوش – دیبمهر – مهر – سروش – رشن – فروردین – ورهرام – رام –

باد – دیبدین – دین – ارد – اشتاد – آسمان – زامیاد – مانند ستد – انارام

در پایان اسفند پنج روز به نام پنجه وه یا پنجه بزرگ می افزودند که سیصد و پنج روز کامل

شود و برای شمار آوردن ساعات اضافی زمانی ، هر چهار سال یکبار یک روز به ایام پنج

گانه می افزودند .

در برگزاری جشن ها رسم بر این بود که هرگاه نام ماه و روز مطابق نام گذاری با هم برابر

بود آن روز را جشن می گرفتند .

 مثلا در روز فروردین در ماه فروردین یعنی نوزدهمین روز از ماه جشن فروردینگاه برگزار

می شد و در روز اردی بهشت یعنی روز سوم ماه اردی بهشت جشن اردیبهشتگان برگزار

می شد به این ترتیب 12 جشن ماهیانه با آداب خاص خود برگزار می شد .