به نا خالق دانا و توانا

کودکمان را با نظم آشتی دهیم

     یکی از مشکلات رایج در بین برخی از کودکان به ویژه در مقطع دبستان، بی­ توجهی آن ها نسبت به

امور درسی­شان می­ باشد. به طوری که این امر، از یک سو شکایت والدین و از سوی دیگر شکایت

معلمان آن ها را برانگیخته است. این گروه از کودکان که گاها القابی همچون کم توجه و سربه هوا به آنها

نسبت داده می­ شود، کودکانی هستند که در بیشتر موارد در انجام تکالیف درسی خود و یا امور

محول شده به آن ها، سهل انگاری نموده و مرتکب اشتباهات بسیاری می­ شوند. در بسیاری موارد دیده

شده است که حتی در نگهداری وسایل شخصی­شان نیز بی­ مسئولیت بوده و به وفور لوازم خود را گم

کرده، بعضا آن ها را خراب و یا گم کرده ­اند. علل بسیار زیادی در بروز این امر دخیل هستند که از مهم

ترین آن ها بی­ توجهی و انتظار بیش از حد والدین از کودک بدون در نظر گرفتن توانایی­ ها و پتانسیل­ 

های او می­ باشد. عوامل دیگری نیز از جمله عدم برنامه­ ریزی مناسب برای کودک از سوی والدین و

گاها اولیای مدرسه،روش تدریس یکنواخت و غیرجذاب معلم، مشکلات فکری که کودک با آن ها دست به

گریبان است، شنیدن صداهای نابهنجار هنگام تدریس معلم، ترس و عدم علاقه ی کودک به معلم و

مدرسه، مشارکت ندادن کودک در کارهای گروهی و... می ­باشد. رفع این مشکل، نیاز به همکاری و

تعامل دوسویه والدین و معلم کودک دارد. برای این منظور، آنها می­ بایست توجه بیشتری به کودک

نموده و با او دوستانه و نه از روی خشم و عصبانیت، درباره احساسات و افکارش صحبت نمایند. اگر

کودک در منزل تکالیفش را به درستی انجام نمی ­دهد و سرسری از کنار آن می­ گذرد، می­ بایست

والدین بدون هیچ گونه تذکر و یا تهدید یا و را با تکالیف ناقص به مدرسه فرستاده و تکالیف از سوی

معلم مورد قبول واقع نگردد. هنگامی که کودک مجبور به نوشتن صحیح تکالیفش گردد، سعی می­ کند

تا در همان بار اول، دقت و توجه بیش تری برای انجام تکالیف خود صرف نماید و از این طریق دست از

بی­ دقتی و کم­ توجهی به مسایل مختلف بردارد و دست دوستی به سوی نظم و انظباط دراز نماید.